Το πρώτο μπάνιο στο νησί

Στο δρόμο έχει πινακίδες για το ύψος του τσουνάμι που μπορεί να πλήξει την περιοχή.

Ένα τέταρτο από το σπίτι υπάρχει μια παραλία στην άκρη του δρόμου.

Δίπλα στην παραλία έχει πυκνή βλάστηση.

Πολλά από αυτά είναι τροπικά φυτά.

Φοίνικας παρόμοιος της μεσογείου αλλά λεπτότερος και με μυτερές εξοχές.

Αυτός είναι ένας πιο κομψός φοίνικας.

Ανεβαίνοντας προς το σπίτι.

Οι εστίες από την μεριά του δρόμου.

Πρίν τις εστίες.

Ο λόγος που φοράω σαγιονάρες στο νερό είναι επειδή το νησί είναι γεμάτο δηλητηριώδη ζωντανά σε νερό και ξηρά. Στην άμμο μέσα στο νερό κρύβονται τα stone fish, πετρόψαρα, ενώ box jellyfish, τσούχτρες που προκαλούν τρομερές δερματικές βλάβες κολυμπάνε στα νερά. Το καλοκαίρι τοποθετούν δίχτια για να προστατεύουν τους λουόμενους αλλά τέλη Σεπτέμβρη τα βγάζουν γιατί τελειώνει η σεζόν. Το μπάνιο δεν το λές και ευχάριστο μιας και ήμουν με την ψυχή στο στόμα κοιτώντας με τα γυαλάκια πάνω κάτω συνεχώς μην συναντήσω κανένα ένοικο της περιχής. Το νερό, η αμουδιά και η θερμοκρασία ήταν πολύ καλά.

Καλά μπορεί τελικά να μην είναι απλά δερματικές βλάβες. Είναι το πιο δηλητηριώδες ον στον πλανήτη. Όποιος έρθει ας κρατάει μαζί με το μαγιό του, ένα μπιτόνι ξίδι και μια πανοπλία.

Και το πετρόψαρο είναι το πιο δηλητηριώδες ψάρι στον κόσμο. Ορίστε τι άλλο θέλετε για να με επισκευθείτε;

Η γκριλιέρα τελικά ψήνει καταπληκτικά το κρέας